ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตกันเร็วมาก ตื่นมาก็หยิบมือถือ กินข้าวก็เปิด TikTok ขึ้นรถก็ใส่หูฟัง รอเพื่อน 5 นาทีต้องหาอะไรดู ก่อนนอนบอกตัวเองว่าจะเล่นมือถือแค่ 10 นาที…รู้ตัวอีกทีตีหนึ่ง
เราอยู่ในยุคที่ ความบันเทิงอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว และทุกอย่างถูกออกแบบมาให้เราไม่ต้อง “รอ” อะไรนาน ๆ แต่ลองสังเกตคนรุ่นพ่อแม่หรือคุณตาคุณยายดู กิจกรรมของพวกเขาหลายอย่างช่างตรงข้ามกับชีวิตเราเหลือเกิน ทั้งนั่งอ่านหนังสือพิมพ์เป็นชั่วโมง รดน้ำต้นไม้ทีละกระถาง นั่งเล่นหมากฮอสกับเพื่อนบ้าน ชงชาแล้วคุยกันยาว ๆ ต่อจิ๊กซอว์ทีละชิ้น ทำอาหารตั้งแต่เตรียมวัตถุดิบจนเสร็จ ไม่มีอะไรต้องรีบ ไม่มี Notification ไม่มี FOMO
และบางที…กิจกรรม “คนแก่” เหล่านี้อาจเป็นสิ่งที่วัยรุ่นยุคนี้ต้องการมากกว่าที่คิด ลองวางมือถือ แล้วกลับไปใช้ชีวิตแบบคนรุ่นก่อนกันสักวัน กับกิจกรรมที่ B2S CLUB อยากให้เพื่อนๆ มาลอง
ก่อนที่เราจะมีเกมออนไลน์ มี Rank มี Battle Pass หรือมีเกมมือถือให้เล่นเต็มไปหมด คนรุ่นก่อนมีเกมง่าย ๆ อย่างหมากฮอส ที่ใช้แค่กระดานหนึ่งแผ่น ตัวหมากไม่กี่ตัว คู่แข่งหนึ่งคน แต่เล่นทีหนึ่งอาจใช้เวลานานเป็นชั่วโมง
เสน่ห์ของหมากฮอสคือ มันบังคับให้เราต้องคิดก่อนเดิน จะกินตัวนี้ดีไหม? ถ้าเดินตรงนี้จะโดนกินหรือเปล่า? อีกฝ่ายกำลังวางกับดักอะไร? ที่สำคัญคือไม่มีปุ่ม “Skip” และไม่มี “Play Again” ให้กดรัว ๆ แบบเกมออนไลน์ ต้องนั่งอยู่ตรงนั้นและเล่นจนจบ กิจกรรมนี้ทำให้เราได้ใช้เวลาจดจ่ออยู่กับแผ่นกระดาน ฝึกความไม่ว่อกแว่ก และเล่นจนจบแมตช์ให้ได้
ชวนเพื่อน 1 คน หากระดานเก่า ๆ จากบ้าน หรือซื้อกระดานราคาไม่แรง แล้วตั้งกติกา แพ้ = เลี้ยงน้ำ 1 แก้ว หรือ ใครชนะ 3 เกมติด = ได้ตำแหน่ง Chess/Hok Legend ประจำแก๊ง เล่นไป คุยไป ไม่ต้องเปิดมือถือ บางทีการนั่งเล่นเกมที่ไม่ได้มีกราฟิกอลังการ อาจทำให้เราได้คุยกับเพื่อนมากกว่าการนั่งเล่นมือถือด้วยกันเสียอีกนะ
กิจกรรมสุดคลาสสิกของคนรุ่นพ่อแม่และคุณตาคุณยายคือ การทำสวน ไม่ว่าจะเป็นปลูกต้นไม้ ปลูกผัก หรือดูแลไม้ดอก ฟังดูเหมือน Hobby ที่ช้ามาก และใช่…มันช้ามากจริง ๆ เรารดน้ำวันนี้ พรุ่งนี้ต้นไม้ก็ยังต้นเท่าเดิม ใส่ปุ๋ยวันนี้ อีกสองวันก็ไม่ได้กลายเป็นต้นใหญ่ทันที
แต่ความช้านี่แหละที่ทำให้มันน่าสนใจ เพราะในชีวิตที่ทุกอย่างต้องเร็ว การมีอะไรสักอย่างที่บังคับให้เราได้รอ อาจเป็นเรื่องดี ลองเริ่มจากกระถางเล็ก ๆ ปลูกต้นไม้ที่ได้ใช้จริงอย่าง กะเพรา โหระพา ต้นหอม หรือถ้ามีพื้นที่มากขึ้น ลองทำ Mini Garden ของตัวเอง แนะนำกระถางวางต้นไม้สุดมินิมอล คลิก
ถ่ายรูปต้นไม้ทุกสัปดาห์
Week 1: เพิ่งปลูก
Week 2: เริ่มแตกใบ
Week 4: ใบเริ่มเยอะ
Week 8: โตจนจำแทบไม่ได้
มันจะทำให้เราเห็นว่า การเปลี่ยนแปลงบางอย่างต้องใช้เวลา และเราไม่สามารถเร่งมันด้วยการ Refresh หน้าจอได้
จำได้ไหมว่าก่อนที่จะมี Feed News เต็มหน้าจอ คนสมัยก่อนเริ่มต้นวันด้วยการ อ่านหนังสือพิมพ์ หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมา เปิดหน้าแรก อ่านข่าว พลิกไปหน้าเศรษฐกิจ อ่านกีฬา ดูคอลัมน์ ดูโฆษณา ไม่มีการ Swipe และไม่มี Algorithm คอยบอกว่า “นี่คือสิ่งที่คุณน่าจะสนใจ”
ข้อดีที่น่าสนใจมากคือ เราอาจได้เจอเรื่องที่ ไม่ได้ตั้งใจจะอ่าน และนั่นทำให้เราเปิดโลกมากขึ้น จากข่าวการเมือง ไปเจอข่าวเศรษฐกิจ จากกีฬา ไปเจอข่าววัฒนธรรม จากโฆษณา ไปเจอเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน
วันหยุดหนึ่งวัน ตื่นมาซื้อหนังสือพิมพ์ 1 ฉบับ ชงกาแฟหรือชา วางมือถือไว้ไกล ๆ แล้วนั่งอ่านแบบไม่รีบ ลองตั้งเวลา 30 นาที ไม่ต้องตอบแชต ไม่ต้องเช็ก Social Media แค่ดูว่า วันนี้โลกมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง
อาจรู้สึกแปลกในช่วงแรก แต่ถ้าทำไปเรื่อย ๆ มันอาจกลายเป็น Morning Ritual ที่ดีมากเลยล่ะ แนะนำให้เพื่อนๆ ที่ติดจอหันมาทำกันนะ
อีกหนึ่งกิจกรรมที่ต่างจากยุค Streaming มาก ๆ คือ การฟังวิทยุ สมัยก่อนเราไม่สามารถเลือกเพลงที่อยากฟังได้ทุกวินาที ต้องรอ DJ เปิด และนั่นทำให้เกิดความรู้สึกสนุกอย่างหนึ่ง คือ การค้นพบเพลงโดยไม่ได้ตั้งใจ ลองทำเวอร์ชันของวัยรุ่นยุคนี้
เปิด Radio หรือ Playlist แบบ Random วางมือถือไว้ แล้วทำกิจกรรมอย่างอื่นไปด้วย อย่า Skip เพลงทุก 10 วินาที ถ้าเพลงไม่ใช่แนวที่ฟังประจำ ลองฟังให้จบ บางทีเราอาจเจอเพลงโปรดจากสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจเลือก เหมือนกับสมัยก่อนที่คนเปิดวิทยุแล้วพูดว่า “เพลงนี้ใครร้องนะ เพราะดี” แล้วค่อยไปตามหาเพลงนั้นทีหลัง
อีกกิจกรรมที่ดู “คุณยายมาก” แต่กำลังกลับมาเป็น Trend ในหมู่วัยรุ่นคือ Embroidery เพราะการปักผ้าสามารถเอามาทำให้เป็นสไตล์ของตัวเองได้ ลองปักชื่อเล่นง่ายๆ บนเสื้อ หมวก กระเป๋าผ้า อาจทำให้เสื้อ Basic ราคาไม่แพงอาจกลายเป็นเสื้อที่มีแค่ตัวเดียวในโลก
และกระบวนการปักเองก็มีความ Slow มาก แทงเข็ม ดึงด้าย ทำซ้ำ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นในทันที แต่พอทำไปเรื่อย ๆ ภาพเล็ก ๆ ของ Result ก็ค่่อยๆ เริ่มปรากฏขึ้น ปักไปปักมา รู้ตัวอีกทีก็อินไปกับสิ่งนี้หลายชั่วโมง นี่แหละคือความสนุกของการทำ Handmade
Bird Watching เป็นอีกกิจกรรมที่น่าสนใจมาก เพราะมันเป็น Hobby ที่บังคับให้เราต้อง ช้าลงแบบจริงจัง นกไม่ได้จะบินมาตามเวลาที่เราต้องการ ไม่มีใครกด Skip ให้ และไม่มี Algorithm คอยเลือกนกที่เราน่าจะชอบให้ดู เราต้องเดิน มอง ฟัง รอ แล้วก็รออีก
บางครั้งเดินเป็นชั่วโมงอาจยังไม่ได้เห็นนกสวย ๆ สักตัว แต่ระหว่างทาง เราจะเริ่มสังเกตสิ่งที่ปกติไม่เคยมอง เสียงใบไม้ เสียงลม เสียงนกร้อง ต้นไม้แต่ละชนิด หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ตามพื้น
วิธีเริ่มดูนกแบบวัยรุ่น ?
ไม่จำเป็นต้องซื้อกล้องส่องทางไกลราคาแพงตั้งแต่แรก ลองเริ่มจาก Smartphone ก่อน ออกไปสวนสาธารณะใกล้บ้าน แล้วตั้ง Mission ง่าย ๆ เช่น “วันนี้จะเจอนก 3 ชนิด” เห็นนกตัวไหนก็ถ่ายรูปไว้ แล้วกลับมาลองค้นว่าเป็นนกอะไร ถ้าเริ่มติดใจ ค่อยซื้อสมุดเล่มเล็กมาทำเป็น Bird Journal ลองสะสมไปเรื่อย ๆ วันหนึ่งอาจมี List ว่า My 20 Birds in Bangkok และกลายเป็น Hobby ที่ทำให้เราอยากออกไปเดินข้างนอกมากกว่านั่งอยู่หน้าจอ
ทุกวันนี้อยากกินอะไรก็แค่กด “สั่งเลย” ไม่กี่นาทีต่อมาอาหารก็มาส่งถึงหน้าบ้าน แต่ลองย้อนกลับไปใช้ชีวิตแบบคนรุ่นก่อนดูบ้าง ตื่นเช้า แล้วไปตลาด ฟังดูธรรมดามาก แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นกิจกรรมที่มีอะไรให้ดูเยอะกว่าที่คิด ตลาดเช้ามีทั้งเสียงคนขาย “เอาอะไรดีจ๊ะ?” กลิ่นอาหารร้อน ๆ ผักสด ผลไม้
กาแฟโบราณ และบรรยากาศที่ต่างจากห้างหรือ Supermarket แบบคนละโลก
ลองเดินช้า ๆ โดยไม่ต้องมี List ดูว่าวันนี้มีอะไรน่ากิน ลองซื้อผลไม้ที่ไม่เคยกิน ซื้อขนมไทยกลับบ้าน หรือซื้อดอกไม้สักกำ อีกมุมที่น่าสนุกคือ ลองพกกล้องหรือมือถือไปถ่ายรูป ไม่ต้องถ่ายแต่อาหาร ลองเก็บสีสันของตลาด
ป้ายร้าน แม่ค้ากำลังเตรียมของ รถเข็น ถุงพลาสติกสีสด ๆ แสงแดดตอนเช้า จะพบว่าตลาดธรรมดา ๆ มี Visual Story ให้เอาไปเล่าเยอะมาก
ถ้ามีรางวัลสำหรับ Hobby ที่ ช้าที่สุดในโลก การตกปลาน่าจะติดอันดับต้น ๆ การตกปลาคือการนั่งอยู่กับที่ โยนเบ็ด รอ รอ แล้วก็รอ บางครั้ง…ไม่ได้ปลาเลย แต่แปลกตรงที่คนที่ชอบตกปลากลับไม่ได้รู้สึกว่าเวลานั้นเสียเปล่าเพราะสิ่งที่ได้อาจไม่ใช่ “ปลา” แต่เป็น เวลาที่ไม่มีใครมารบกวน
ได้นั่งริมบ่อ มีลมพัด ฟังเสียงน้ำ มองผิวน้ำ คุยกับเพื่อน หรือบางครั้งนั่งเงียบ ๆ คนเดียว ไม่มี Notification ไม่มี Meeting ไม่มีใครถามว่า “เมื่อไหร่จะตอบแชต?”
ไม่จำเป็นต้องซื้ออุปกรณ์ชุดใหญ่ ถ้าอยากลองจริง ๆ อาจเริ่มจากการไปสถานที่ที่มีอุปกรณ์ให้เช่า หรือชวนพ่อ คุณลุง หรือเพื่อนที่ตกปลาเป็นไปด้วย ให้เขาสอนตั้งแต่เลือกเหยื่อ ผูกเบ็ด เหวี่ยงสาย ดูทุ่น และวิธีเก็บอุปกรณ์ ซึ่งกิจกรรมนี้ มีอีกอย่างที่น่าสนใจมากคือ การเรียนรู้จากคนรุ่นก่อน บางทีคุณพ่ออาจมีเทคนิคตกปลาที่ YouTube ก็ยังไม่เคยบอก
การตกปลาสอนเรื่องที่โลกยุคนี้ไม่ค่อยสอนเรา “บางอย่างต้องรอ” และเราไม่สามารถควบคุมผลลัพธ์ได้ทุกอย่างเราทำดีที่สุดแล้ว แต่ปลาอาจไม่กินเหยื่อ ก็แค่นั้น! ไม่ต้องพยายามทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน แค่นั่งอยู่ตรงนั้นและรอ ได้พักดื่มด่ำโมเมนต์ช้าๆ แบบนี้ ในโลกที่เร็วสุดๆ ก็โอเคแล้ว
เพราะสิ่งที่กิจกรรมเหล่านี้มีเหมือนกันคือ มันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้เราเร็ว
หมากฮอส > ต้องคิด
ทำสวน > ต้องอดทน
ฟังวิทยุ > ต้องรอเพลง
ไม่มีอะไรให้เราทำพร้อมกันสิบอย่าง และนั่นอาจเป็นสิ่งที่ทำให้มัน ช่วยพักสมองได้ดี เพราะเราได้กลับมาโฟกัสกับสิ่งเดียวที่อยู่ตรงหน้า ได้ปล่อยใจแบบ Slow Life
หลายคนอาจคิดว่า Slow Life คือการอยู่เฉย ๆ จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย Slow Life คือการทำสิ่งต่าง ๆ โดยไม่รู้สึกว่าต้องรีบไปทำสิ่งถัดไปตลอดเวลา เรายังทำอาหาร ยังอ่านข่าว ยังเล่นเกม ยังปลูกต้นไม้ ยังเจอเพื่อน แต่เรา “อยู่กับสิ่งนั้นจริง ๆ” แทนที่จะกินข้าวไป ดูมือถือไป ตอบแชตไป และดูคลิปไปพร้อมกัน ลองกินข้าวเฉย ๆ แทนที่จะเปิดเพลงไป เล่นมือถือไป และคุยกับเพื่อนไป ลองนั่งฟังเพลงอย่างเดียว
บางทีการโตขึ้น คือการค้นพบว่า “ไม่ต้องรีบก็ได้”
เราอาจใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยรุ่นไปกับการพยายามวิ่งให้ทันโลก เรียนให้ทัน ตอบแชตให้ทัน ตามคนอื่นให้ทัน แต่บางทีสิ่งที่เราอยากได้จริง ๆ อาจไม่ใช่ชีวิตที่เร็วขึ้น แต่อาจเป็น “ชีวิตที่มีพื้นที่ให้หายใจมากขึ้น”
ดังนั้น วันหยุดครั้งหน้า ลองวาง TikTok ไว้ก่อน แล้วไปหาเกมหมากฮอสมาเล่น ซื้อหนังสือพิมพ์สักฉบับหาต้นไม้สักกระถาง ชงชาให้ตัวเองหนึ่งแก้ว กิจกรรมเหล่านี้อาจดูเหมือน “คนแก่” แต่บางที… คนรุ่นก่อนอาจค้นพบวิธีใช้ชีวิตอย่างมีความสุข โดยไม่ต้องมีหน้าจอเร็วกว่าพวกเราไปนานแล้วก็ได้
และในวันที่โลกหมุนเร็วขึ้นทุกวัน การได้เป็น “คนแก่” สักหนึ่งวัน อาจเป็นอะไรที่ เท่ที่สุดก็ได้นะ
คำค้นหา